Karaiby noszą swą nazwę od plemiona Indian Carib (Caraïbes), którzy zamieszkiwali południowo-wschodnie wyspy łańcucha. Archipelag wysp Karaiby znany jest jednak pod wieloma nazwami. Najwcześniejszą jest nazwa Indie Zachodnie nadana przez pomyłkę przez samego Krzystofa Kolumba gdy przybył on w ten rejon w 1492 roku. Uważał on, że wyspy leżą w sąsiedztwie Indii. Indie Zachodnie dzisiaj to nie tylko wyspy karaibskie ale również Bahamy, Turks i Caicos i leżące znacznie na północ Bermudy. Hiszpania i Francja z kolei nazywały podbijane przez siebie wyspy Antylami, w nawiązaniu do mitologicznej wyspy Atlantyku, Antyla. Część Karaibów znana jako Małe Antyle podzielona została dodatkowo na wyspy Podwietrzne i Zawietrzne, nazwy wskazujące położenie w odniesieniu do wiatrów, które wieją nieustannie z północnego-wschodu.

Karaiby składają się z dwóch głównych łańcuchów wysp. Wielkie Antyle (wyspy Kuba, Hispaniola [Haiti i Dominikana], Jamajka i Puerto Rico) leżą na zachodzie, Małe Antyle ( Wyspy Dziewicze, Dominika, Martynika, St. Lucia i inne) leżą na wschodzie. Pod względem geologicznym górzyste wyspy Wielkich Antyli jak i większość Wysp Dziewiczych są szczytami łańcucha górskiego związanego z systemem górskim Ameryki Środkowej i Południowej. Pozostałe wyspy Karaibów należące do Małych Antyli to wewnętrzny łańcuch wysp wulkanicznych (wiele posiada wciąż czynne bądź aktywne wulkany), oraz łańcuch wysp zewnętrznych, głównie wapiennych lub pochodzenia koralowego.