Indianie Carib (Karaibowie) to rdzenny lud Ameryki, który niegdyś zamieszkiwał Małe Antyle na Karaibach. Nazwa pochodzi od hiszpańskiego słowa Caríbales lub Caníbales i związana jest z kanibalizmem praktykowanym przez tych ludzi. Wyjątkowo wojowniczy i okrutni, używali oni kanoe do długich przepraw na Karaibach w celu plądrowania wysp zamieszkiwanych przez Indian Arawak (Taino).

Mężczyźni i kobiety Carib mówili różnymi językami. Wynikało to z faktu, że kobiety wzięte za żony przez mówiących w języku Carib mężczyzn były w większości porwane przy grabieżach i pochodziły z plemion mówiących językiem Arawak. Gdy w XVII w. rozpoczęła się kolonizacja, Indianie Carib zostali wytępieni. Przetrwały tylko małe ich grupy, głównie na wyspie Dominika w rezerwacie nazwanym Terytorium Indian Carib.

Dzisiaj ich język jest wymarły, Indiane Carib nie mają swoich tradycji, pieśni, muzyki, tańców. Nie ma wśród nich charakterystycznych strojów czy zdobień, które pozwoliły by ich rozróżnić od innych mieszkańców Dominiki. Jedyne co przetrwało w ich tradycji to umiejętność budowy kanoe, oraz wyplatanie nieprzemakalnych koszy z wikliny.

L'Escalier Tête Chien to wyglądająca jak schody formacja z lawy przypominającą węża. W tym miejscu Ocean Atlantycki pokazuje swą siłę poprzez wielkie fale. Dla Indian Carib jest to szczególnie ważne miejsce. Zgodnie z legendą to właśnie tu Wielki Wąż wyszedł z oceanu na ląd. Legenda ta mówi również, że: "gdy Indianie Carib znikną całkowicie jako naród, to Wieki Wąż przysiągł powrócić w otchłań oceanu. Będzie to koniec świata."