Gdy w XVIII w. pierwsi Europejczycy zetknęli się z rdzennymi mieszkańcami Alaski było tam wiele plemion i dużo różnych grup językowych. Dla ludności Alaski, przybycie Rosjan było wielkim nieszczęściem. Indianie byli zmuszani do niewolniczej pracy, brano zakładników, dzielono rodziny. Przemoc i europejskie choroby przyczyniły się do śmierci prawie 80% populacji Indian Aleut.

Kilka różnych kultur wykształciło się na północnym wybrzeżu Pacyfiku począwszy na południu od dzisiejszego stanu Waszyngton w USA, poprzez wybrzeże Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie, aż do terytorium Alaski. Kultury te były do siebie podobne w pewnym stopniu i jednocześnie dość odmienne.

Głębokie kaniony, skalne palisady, wysokie płaskie szczyty zwane mesa i pustynia rejonu narożnika stanów Utah, Kolorado, Nowy Meksyk i Arizona były rodzimym miejscem wyjątkowej grupy etnicznej, którą nazywamy dzisiaj Anasazi. Żyli oni tutaj od mniej więcej 500 roku p.n.e. W roku 1300 naszej ery Indianie Anasazi opuścili swe budowle, skalne domostwa, wioski i inne osady i przenieśli się na południe mieszając się z różnymi plemionami. Jaki był powód tej migracji? Niektóre teorie mówią o wrogich sąsiadach, którzy ich do tego zmusili. Inne mówią o przeludnieniu i długotrwałej suszy, która uczyniła ten rejon trudnym do zamieszkania. Prawdopodobnie połączenie tych czynników sprawiło, że Anasazi opuścili swe domy zawsze.

Góry Great Smoky na granicy stanów Tennessee i Karolina Północna są rodzimą ziemią Czirokezów, narodu Indian o bogatej tradycji. W swym rozkwicie, długo zanim Kolumb odkrył "Nowy Świat" władali oni terenem, który należy dziś do w częściach do ośmiu stanów USA.